چه قدر عجیبه که تا وقتی مریض نیستی کسی برات گل نمیاره....

 تا فریاد نزنی کسی به طرفت بر نمی گرده....

 تا گریه نکنی کسی نوازشت نمی کنه....

 تا خودت رو نشکنی کسی کمکت نمی کنه....

 تا عشقت رو ترک نکنی قدرتو نمی فهمه.... 

 تا نمیری کسی اشتباهتو نمی بخشه.....

همه چیز گاه اگر تیره می نماید....

                                                باز روشن می شود زود...

تنها بدان این حقیقتی است.....

                                                 بارانی باید تا که رنگین کمانی بر آید.....

و لیمو های ترش تا که شربتی گوارا فراهم شود...

                                               و گاه روزهایی در زحمت....

تا که از ما انسانهایی توانا تر سازد.....

                                                خور شید دوباره خواهد درخشید....

                                                                                     زود خواهی دید......

 وحالا يه شعر از يه كودك سياه پوست كه شعر برگزيده ي سال ۲۰۰۵ است:

When ı born , ı black

 When ı grow up , ı black

When ı go in sun , ı black

When ı scared , ı black

When ı sick , ı black

And when ı die , ı still black

And you white fellow :

When you born , you pink

When you grow up , you white

When you go in sun , you red

When you cold , you blue

When you scared , you yellow

When you sick , you green

And when you die , you gray

And you call me colored ?