زنگ چهارم هم خیلی مفید بود.جبر داشتیم که خدارو شکر باز هم کلاس تشکیل نشد.و ما ۴ نفر موندیم تو کلاس و با استفاده ار مقواهای باطله کلی چی میز درست کردیم و چسبوندیم دیوار کلاسمون.(پارسال هم با همین مقواها یه جدول مندلیف بزرگ درست کرده بودیم که هنوزم رو دیوار کلاس سوم ریاضی ۱ه ) نا گفته نماند قبل اینکه کل کلاسمون تخلیه  بشه ۵۰ نفر تو کل مدرسه غایب بودن.تو دفتر حضور غیاب هم اسم حاضرین رو نوشتیم نه اسم غایبین رو!!!

 بچه های کلاس سوم ریاضی ۱ می گفتن «واقعا بچه هاتون مریض بودن؟؟!»

از اون کلاس فقط ۳-۴ نفر غایب بودن.که در مقابل ۱۸ نفر غایب کلاس ما رقم قابل توجهی بود.......

دیروز حال اینجانب خیلی خوب و اوکی بود ولی امروز با وجود ۱۰ -۱۲ نفر مریض دیروز کلاس،حال اینجانب هم به مریضی وبد حالی میل می کند. و امروز اینجانب نیز جزو غایبان دیروزی که امروز نیز به مدرسه نرفته اند، هستم..(چه دیروز، امروزی به کار بردم)

=====> سلامتی =جزء دانش آموزان سوم ریاضی ۲ نبودن

*= مجاز از دانش آموران کلاس

نمیدونم چی بگم.حال و حوصله ندارم.نمیدونم چرا.فقط میدونم که انقدر حالم بده که هیچ چیزی روم تاثیر(خوب یا بد) نمی ذاره....زندگی هیچ جذابیتی نداره...همش تکراری ...همش درجازدن....همش ......... اصلا حال آپ کردنم ندارم....از خدا می خوام که هیچ وقت حالتون مثل من نباشه..........

آخرین امتحانت آمار است.[....]بدون اینکه چیزی ازش سردربیاری و نصف مطالب کتاب رو در راه خونه به مدرسه از مهسا و رویا یادبگیری هلک هلک  میشینی روی صندلی . برگه ها رو توزیع می کنن.سرت رو میندازی پایین و شروع می کنی به آبی کردن برگه ات.دبیر محترم مربوطه سر جلسه نمیان و البته خوب کاری هم می کنن.طبق عادت همیشگی باید جزء آخرین نفراتی باشی که برگه رو میدی......هنوز سر جلسه هستی.....صدایی به گوش میرسد.  موسوی  موسوی حمایتت می کنیم...صداهارو کاملا" شناسایی می کنی و قوت قلب می گیری.بالاخره برگه رو میدی و  از آخرین امتحان خداحافظی می کنی. یه نفس راحت می کشی و با خودت می گی:«باورم نمیشه که تموم شد!» میری حیاط. خبری از صاحبان صدا نیست.

با رویا و مهسا برمیگردی خونه.فرقی با روزهای دیگه نمی کنه!فقط میدونی که کلی وقت داری که کاری نکنی!!!!

تاریخ:۴شنبه 88.5.28  اینجا خانه است!

روزهای واپسین تابستان همینجوری سپری می شود و تو می دانی که کلی وقت داشتی که کلی کار انجام بدی و دریغ و افسوس و دریغ.

حالا یه نفس عمیق میکشی و با خودت میگی:«باورم نمیشه  داره تموم میشه!»و تو یادت می افتد که تاریخ یعنی بیان زنگی گذشتگان برای عبرت آیندگان..و تو همیشه یادگرفته ای که عبرت گرفتن یادت برود.

چه خوب که دوستان جانی هستند که باعث دلگرمیت میشن.ویا اینکه تو خیلی سخت میگیری. درس و مدرسه بهترین دوران زندگیته. مگه نه؟

پ.ن:لطفا" سوال آخری رو جواب بدین؟ ( ?agree or not)

حدود ۳ماه بود که کامپیوترم خراب بود(د..... .ر... .ر..  .و.)

فقط بگم که ۹ شهریور کتابها توزیع میشن

عکس چطوره؟خودم گرفتمااااااا.

روزگار به کامتون شیرین و چسبناک

زمین اون گل رو به دست سرنوشت داد و سر نوشت اون گل رو تو قلب من کاشت

 تا باغچه خالی قلبم جایگاه یک گل باشد گل نازنینم تولدت مبارک.

قشنگ ترین صدای زندگی تپش قلب توست

با شکوه ترین روز دنیا تولد توست پس برای

من بمان و بدان که عاشقانه دوستت دارم

رویا جوووووون تولدت مبارک !!!!

ایشاالله سالیان سال زنده باشی ........

تولدت مبارک رویا جون

از طرف آرزو - هاله - پریا و بیتا

بوی عیدی, بوی توت,بوی کاغذرنگی

بوی تند ماهی دودی وسط سفره ی نو

بوی یاس جانماز ترمه ی مادربزرگ

با اینا زمستونو سر می کنم

با اینا خستگیمو در می کنم

شادی شکستن قلک پول

وحشت کم شدن سکه ی عیدی از شمردن زیاد

بوی اسکناس تانخورده ی لای کتاب

با اینا زمستونو سر می کنم

با اینا خستگیمو در می کنم

فکر قاشق زدن یه دختر چادر سیاه

شوق یک خیز بلند از روی بته های نور

برق کفش جفت شده تو گنجه ها

با اینا زمستونو سر می کنم

با اینا خستگیمو در میکنم

عشق یک ستاره ساختن با دلک

ترس ناتموم گذاشتن جریمه های عید مدرسه

بوی گل محمدی که خشک شده لای کتاب

با اینا زمستونو سر می کنم

با اینا خستگیمو در می کنم

بوی باغچه,بوی حوض

عطرخوب نذری

شب جمعه پی فانوس توی کوچه گم شدن

توی جوی لاجوردی هوس یه آب تنی

با اینا زندگیمو سر می کنم

با اینا خستگیمو در میکنم

با اینا زمستونو سر می کنم

با اینا خستگیمو در میکنم.......

۱سال از تاسیس این وبلاگ گذشت...ولی اصلا دوست ندارم بگم که تولد وبلاگ مبارک!!!!!!

شرح این روز باستانی:""در  ایران باستان، نه مثل رومیان از سه قرن پس از میلاد، که از بیست قرن پیش از میلاد، روزی موسوم به روز عشق بوده است. در تقویم ایرانی دقیقا مصادف است با ۲۹ بهمن و طبق گاهشماری ایران باستان روز اسفند از ماه اسفند (پنجم اسفندماه) با نام «سپندارمذگان» یا «اسفندارمذگان»، روزعشق ایرانیان است. یعنی تنها ۳ روز پس از روز والنتاین. این روز سپندارمذگان یا «اسفندارمذگان» نام داشته است.

سپندارمذگان جشن زمین و گرامی داشت عشق است که هر دو در کنار هم معنا پیدا می‌‌کردند. در این روز زنان به شوهران خود با محبت هدیه می‌‌دادند. مردان نیز زنان و دختران را بر تخت شاهی نشانده، به آنها هدیه داده و از آنها اطاعت می‌‌کردند. اخیرا گروهی از دوستداران فرهنگ ایرانی پیشنهاد کرده اند که به منظور حفظ فرهنگ ایرانی سپندارمذگان بجای والنتاین به عنوان روز عشق گرامی داشته شود.

به قول ابوریحان بیرونی در کتاب آثارالباقیه ایران تنها کشوری است که شمردن شمار جشن های آن همانند شمار کردن آبگذرهای یک سیلاب غیرممکن است. آری، واقعیت فراموش شده هم همین است که فرهنگ اصیل ایرانی فرهنگ شادزیستی، شادباشی، شادگویی و شادخوری است و در یک کلام، فرهنگ جشن و شادمانی است.
ایرانیان تنها مردمی هستند که در تمام افسانه ها، اساطیر و داستانهای ملموس و غیرملموس دور یا نزدیک، شادمان ترین مردم شناخته شده اند. ایرانیان قدیم برای تولد هرماه و روز و هفته خود جشنی داشتند که همه به یکدیگر مهر می ورزیدند. شاید به همین دلیل ایران کشور آیین مهرورزی نام گرفته است.
در فرهنگ ایران باستان، این روز به عنوان روز زمین، روز مادر، روز زن و به طور کلی روز عشق نامیده شده است (چرا که همه اینها در یک یا چند ویژگی و مشخصه به هم ربط پیدا می کنند). در کتاب ابوریحان بیرونی در خصوص این روز آمده است که «این جشن ویژه زنان و روز ارج گذاشتن به زنان نیکوکار بوده که در آن از شوهران خویش پیشکش دریافت می کرده اند، از این رو آن را جشن مزدگیران نیز می خوانده اند.»""

سال پیش تو همین وبلاگ ولنتاین رو به خاص و عام تبریک گفتم ولی حالا جشن سپندگار رو به خاص و عام تبریک می گم.......

برای اینکه بیشتر در این مورد مطلع بشید منبع رو کلیک کنید.

halalik

تو چرا از خواب دیشب هی برای آینه سخن می گویی.....آینه تعبیر همین معانی آسان ماست.........

 باور کن.....باور کن.....   

از ماه هلال پرسیدم چرا قدت خم است؟آهی کشید و گفت که ماه محرم است.